Soms raak ik de draad kwijt.
Niet alleen van gesprekken, maar ook van dagen, gezichten, namen.
Tijd voelt als water in mijn handen, ik probeer het vast te houden, maar het glipt weg.
Ik weet dat ik iemand mis.
Ik voel het als een lege plek in mijn hart.
Maar wie het is, en waarom, dat is soms ongrijpbaar.
Er wordt gezegd dat er iemand is overleden.
Dat er een uitvaart is.
Dat mensen samenkomen om afscheid te nemen.
Afscheid…
Dat woord voelt zwaar, maar ook vaag.
Ik weet niet precies waarvan ik afscheid neem.
Is het iemand die ik ken?
Heb ik met hen gelachen?
Hebben ze mijn hand vastgehouden?
Of is het iemand uit een leven dat ik me niet meer herinner?
Ik zie tranen.
Ik hoor stemmen die breken.
En ik voel dat er iets groots gebeurt, maar ik begrijp het niet volledig.
Het maakt me onzeker.
Bang soms.
Want als ik niet weet wie er is gegaan… hoe weet ik dan wie er nog bij mij hoort?
Voor mensen zoals ik is een uitvaart geen vanzelfsprekende gebeurtenis.
Het is een wirwar van indrukken: geluiden, gezichten, emoties.
Alles beweegt, alles verandert, en ik kan het tempo niet bijhouden.
Wat voor anderen een moment van herinneren is, kan voor mij verwarrend en overweldigend zijn.
Daarom is het zo bijzonder dat er mensen zijn die begrijpen hoe mijn wereld werkt.
Een dementievriendelijke uitvaartverzorg(st-)er weet dat woorden soms te snel gaan.
Dat uitleg eenvoudig en rustig moet zijn.
Dat herhaling geen last is, maar een houvast.
Dat ik misschien niet alles begrijp, maar wél alles voel.
Uit liefde voor mij besluiten ze dat het misschien beter is dat ik er niet bij ben, omdat ik het toch steeds vergeet, omdat ik het misschien niet zal begrijpen, of het allemaal niet meekrijg. Maar ook ik verdien het om, hetzij op mijn manier, afscheid te nemen.
Een dementievriendelijke uitvaart houdt rekening met:
Rust en overzicht
Duidelijke, eenvoudige uitleg
Tijd om te wennen aan wat er gebeurt
Een veilige sfeer waarin verwarring er mag zijn
Aandacht voor emoties, ook als ze niet in woorden komen
Judith helpt families om een afscheid zo vorm te geven dat iedereen mee kan doen, ook degene die het leven stukje bij beetje kwijtraakt.
Ze begrijpt dat rouw er anders uitziet bij dementie.
Dat herinneringen vervagen, maar liefde niet.
Dat ik misschien niet weet wie er is overleden,
maar wel voel dat er iets kostbaars is verdwenen.
En dat gevoel…
dat verdient zachtheid.
Dat verdient begrip.
Dat verdient iemand die zegt:
“Het is oké. Je hoeft het niet allemaal te begrijpen om erbij te horen.”
Onze collega Judith is dementievriendelijke uitvaartverzorger.
Dat betekent dat zij niet alleen kijkt naar wat er geregeld moet worden, maar vooral naar wie er aanwezig zijn.
Samen zorgen voor een passend afscheid.